A'râf Suresi Şiiri - Afşin Dualı

A'râf'ın surlarında, bekler durur bir grup
Mizanda sevap ve günah, bir dengede durup
Cennetin kokusunu, uzaktan duyan canlar
Cehennemin narından, Rabbine sığınanlar
Bir umutla bakarlar, nur yüzlü müminlere
Rabbimiz bizi katma, o zalim zümrelere!

Rahmetim her şeyi, kuşatmıştır buyurdu
A'râf’ın ayetleri, kalbe huzur duyurdu
Dönün Rabbine canlar, tevbe ile huşuyla
Hakk'ın katına varın, tertemiz bir duruşla

Nuh’un tufanı koptu, Hud’un rüzgarı esti
Salih’in devesiyle, hakkın nefesi kesti
Lut’un kavmi savruldu, Şuayb hakka çağırdı
Musa Tur dağında, Mevlâ’sına bağırdı:
"Görün bana ya Rabbi!", seslendi yüreğinden
Nurla sarsıldı dağlar, kudretin heybetinden

Hani söz vermiştik ya, ruhlar alemindeyken?
"Elestü bi-Rabbiküm?" dediğinde Yaradan...
"Belâ!" demiştik hepimiz, koptuk o saf sıradan
Hatırla ey insanoğlu, sözünü unutma sakın!
Hakk'ın büyük hesabı, şüphesiz sana yakın

Rabbine dua eyle, gizlice ve korkuyla
Kibrin karanlığını, dağıt iman nuruyla
Güzel isimler O'nundur, o isimlerle çağır
Gönlündeki pası sil, zikrinle bağır bağır
Rahmet kapısı açık, iste her an Mevlâ'dan
Kurtar bizi İlahi, bu fâni masivadan

Rahmetim her şeyi, kuşatmıştır buyurdu
A'râf’ın ayetleri, kalbe huzur duyurdu
Dönün Rabbine canlar, tevbe ile huşuyla
Hakk'ın katına varın, tertemiz bir duruşla

A'râf'ta açan güller hürmetine...
Affet bizi ey Rabbimiz...