A- Ne Zaman.. Şiiri - Yorumlar

Değişir ruh halimiz. Kimi gün ufacık bir neden bizi hayatın merkezine çekerken, kimi gün öyle birikir ki üstümüzdeki ağırlık, kaçıp uzaklaşmak isteriz sessiz sakin bir ortama... Yalnız kalmak, kendimizi dinlemek iyileştirir ruhumuzu, sessizlik ilaç gibi gelir...

Şiirin son kısmında yalnız o karamsarlığın devamını görüyorum. Oysa daha umutlu bitmesini bekledim açıkçası.

Güzel bir serbest şiirdi. Kutluyorum kaleminizi. Selam ve saygılarımla Mahmut Mücahit Özdemir Bey.

Hayat'ın değişik karelerinden zaman zaman sessiz,bazen de fırtınalar kopan yüreğin harikulade seslenişi,kutluyorum değerli okul arkadaşım,saygımla..

Üstadım muazzamdı. Gerçek hayatta denizcimisiniz bilmiyorum ama ben yalnız kalmak istediğimde kendimi Allah'ın kulunun görünmediği denizin ortasında lir teknede hayal ederim.Ben denizci değilim doğru düzgün yüzmesini de bilmem ama niye ise böyle bir ortamda bütün derdimi sıkıntımı gündelik dünya telaşasını unutacağımı sanırım .Teşekkürler muhteşemdi.

Yürek sesiniz hiç susmasın kardeşim,harika şiir için kutlarım,tam puan ile sayfamda.

çok güzel, tebrikler üstadım, nicelerine. selam ve saygılarımla...

Tek kelimeyle mükemmel bir çalışma olmuş, kaleminize,o güzel yüreğinize sağlık hocam sizi tüm kalbimle kutluyorum,selamlar.

günü yaşamak en mantıklısı,ne zaman nerde ne olcağımız belirsiz fazla derine dalmadan elinde bulunanlarla yetinip pozitif yaşamaya çalışmak lzım diye düşünüyorum.gün gelecek hepimiz unutulup gideceğiz çokta hayatı takmamak lazım buda böyleymiş deyip geçmek lazım,etkiili duygusal şiirinizi içtenlikle kutlarım saygımla..10 ant

Unutulamayanlar vardır..

Ne yazık ki sadece sevdiğimiz, sevindiğimiz değil..
Bazen 'yersiz bir söz..'
Bazen kadir bilmezlik..
Bazen ihanet..
Bazen de 'haksızlıklara isyan..'
Ne zaman aklımıza düşse, hatırlasak, işte o zaman yıkılır dünya..

'O zamanların' şiiri işte..
Belli ki 'son ana' kadar hep hatırlanacak..

Etkili şiirinizi kutlarım Mahmut Mücahit Kardeşim..

insanlara insanların yaptıklarını gören duyarlı yürek öylesine dolmuş ki ısısız bir yer aramakta be kendi kendine sessizliği dinlemek istemektedir benden onuncu köy nere de derken bu duygu ile sığınacak bir liman aramıştım şair yüreği aynı duyguları ayrı bir dille anlatıyor srunlar aynı dertler aynı kutlarım mahmut mucahit bey

Sevgili Mücahit Bey Kardeşim...
Zaman zaman gerek yaşamın rutinliği ve gerekse tek düzeliği insanın üstüne üstüne gelen duvarlar misali günlük yaşam zorlukları, dost bildiklerinin arka görüntüleri, aile ve cevre kısacası günlük estantaneler insanı sessizlik arayışlarına iter... Özellikle bizler gibi metropol yaşamının ağırlığı huzurlu dingin bir ortam arayışına sevk eder insanı...
Bu arayış bir çoğumuz tarafından bulunulmayan bir hayal gibi... Zaman zaman izlediğim belgesellerde ki o bakirlikleri veya Alaskanın ücra yerlerindeki bazı insanların tüm yaşamdan kopup vahşi doğada yaşamı tercih ettikleri ve buralarda kendi becerilerince ayakta duruşları ve doğayla iç içe yaşayışlarını gıptayla izliyorum ve an buralarda yaşamak vardı diyede iç geçiriyorum...
Bunu şehrin keşmekeşini yaşayan herkes söylüyor emin olunuz...
Bizleri boğan tamamen sunileşen bir yaşamın yozluğu...
Sizi çok iyi anlıyor ve kutluyorum...
Güzel şiirdi kendimizden duyguların mısralardaki haykırışı, yürek sesimizdi...
Nicelerine diyerek Selam ve Sevgilerimi yolluyorum...
Saygılarımla...