eh be hayat..!
bana çektirdiğin her acıyı
ağzıma bir kaşık bal sürüp
nasılda unutturdun
ama artık yeter..
elimde kalemim,cebimde defter
nerede ne zaman ne yaptın
yazacağım teker teker
mührü zamana uğrattığın
yeter artık yeter
hele o riyakar bakışların yokmu.
inan herşeyden beter..!
24 /12/ 2016............... BERLİN
Mahmut Mücahit ÖzdemirKayıt Tarihi : 24.12.2016 13:51:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu nasıl bir sitem...
Nasıl bir hesap soruş...
Nasıl bir dik duruştur bu böyle...
Hayat o mührü...
Zamana rehinli yaşadığımız kaderimize vuruyor ne yazık ki... Ve hep kederler ekleyerek ucuna... Yani hayat dediğimiz şey, ihtimaller denizinde arayıp durduğumuz ama bir türlü de bulamadığımız pialardan başkası değil...
Ben mi... Biz mi ne aradığımızı bilmiyoruz acaba?
Bu soruyu o kadar çok sorar oldum ki bu aralar kendime...
Biliyor olmalıyız elbet...
Yoksa ne anlamı olurdu ki bunca yaşanmışlığın...
İnatla soframıza her sabah aynı çayı demleyip dursa da zaman...
Hala bir yerlerde var olduğuna inanmak istiyorum o umudun...
Hani Atilla İlahan’ın...
“ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese” dediği pialar gibi...
Dedim ya, bu aralar sadece bu pialarla yaşıyorum ben...
Hani senin uzun zamandır içlerinde yaşamak zorunda olduğun, benimse ilk kez bu kadar uzun süre içinde kalmak zorunda olduğum uzakların...
Yabancı gözlerin...
Yabancı sözlerin ülkelerinde yaşamak zorunda olmanın verdiği, haklı isyanın yürek acıtan sesi olmalı bu sendeki ve bendeki...
Bir de buraların insanlarının dediği gibi “bir günah çıkarma” merasimi belki...
Ne tanıdık bir yüz...
Ne tanıdık bir söz...
Ne tanıdık bir duruş...
Ne de içini sıcacık eden bir bakış...
Ne de içine, ta ciğerlerine sinsin diye, genzini yakarcasına içine çekebileceğin tanıdık bir toprak kokusu...
Ne de o kulaklarında hiç oyalanmayıp ta gönlüne inen, yüreğini bir anda sıcacık eden o ezan sesi...
Ve neden, gökyüzünde tüm asaletiyle nazlı nazlı salınan tanıdık bir bayrak görüntüsü yok bizim gördüğümüz gökyüzünde...
İşte tüm bunları özlemenin... çok özlemenin garip, bir o kadar da buruk sancısı bu... Başka ne denir ki...
Meğer sanıldığı gibi güzel olan hiçbir şey yokmuş buralarda... Hüzün ve kederden başka...
Keşke ilk önce bana yasak koyup, ilk önce benim pasaportumu yakıp, iptal etseler...
Keşke yine büsbütün olarak yaşayabilseydim vatanımda...
İnan bana... Ölsem de, eksiksiz ölmüş olurdum o zaman ben...
Biliyor musun, artık bendeki adın... Gurbetin kırık ezgisi...
Eline... Diline... Yüreğine sağlık olsun gurbetin kırık ezgisinin...
Her daim...
Sevgi... Saygı...
Ve fiddareyn saadetler duamla...
sizi okumak hep güzel...
Sonsuz saygı ve sevgiyle...
Çok sevimli bir şiirdi.Kutlarım... Gurbete selam ve sevgiler...
TÜM YORUMLAR (4)