Şerif Mengütemür Şiirleri - Şair Şerif M ...

Döner bazı bazı başım,
Âlem gibi, âlem gibi.
Hiç olmadı arkadaşım,
Kalem gibi, kalem gibi.

En vefâlı bildiğim kul,

Zamanede âşıkların hicâbı,
Mâşuksuz âşkların alayı çakma.
Nikâh akdi formalite icâbı,
Gerdek göstermelik, balayı çakma.

Sığ zihne sabit fikir çakılı,

Rûhu aç Müslüman kisvelilerin,
Gözü ile gönlü toksa nâmerdim.
Îtikat yönünden bilgisi derin,
Fıkıhen eğer bir boksa (!) nâmerdim.

İmâm dahil tekbir aldıklarımın,

Sana çok uzaktan sesleniyorum
Çağırma, izini bulamam anne.
Beş vakit duâyla besleniyorum,
Hoşnut ol tokum, aç olamam anne.

Vurdular; feryadı bastım bir anda,

Madenciyiz, dik durur
Başımız toprak altında.
Gözden düşmeden kurur
Yaşımız toprak altında.

Bilmeyiz bayram, düğün;

Taşıma ruhsatım Cenâb-ı Hak'tan,
Konuşan dilimdir silahım benim.
Sabıkam yok şiirsiz can yakmaktan,
Şâirim, elimdir silahım benim.

Şerif'im, yazarım bu yeryüzünde,

Askere yollarken annem yakmıştı,
Yeni konmuş kına vardı başımda.
“Koçum!” deyip kurdelemi takmıştı;
Vatana kurbandım yirmi yaşımda,
Ondan “şehit” yazar mezar taşımda.

Tam bir mızrak boyu uzakta durun;
Meczûblar, kablosuz ceryan gibidir.
Hâlleri çok geçer, az ilgi kurun;
Nüfuz ettikleri, her yan gibidir.

Gözleriyle görmek için bakarlar;

Kadri, adı gibi kalıcı izdir
El-Fakir-ül-Hakir Mi'mâr Sinân'ın!
İnşâ teknikleri asırlık gizdir
El-Fakir-ül-Hakir Mi'mâr Sinân'ın.

Mirası kattığı için şeref, şan,

Burak'sız, Refref'siz getirir vecde,
Mü'minin miracı namaz kılmaktır.
Elif kıyam, dal rükûdur, mim secde,
Maksat her rekâtta Âdem olmaktır.

Yerle yeksan edip zulmeden şahı,