Son yüzyılın en buhranlı dönemi.
Savaş, hastalık ve nice karamsar düşüncenin doğduğu bir yüzyıl.
En kötüsü sensizliğin beşinci yılı.
Lakin dünyanın bilmem kaçıncı yaşı.
Zaman o kadar hızlı ki,
Ben bu şiiri yazarken, dünya çoktan döndü geldi.
Hasretin bir dönüş ile katlandı katlanabildiği yere kadar.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta