01.04.1957 / MANİSA- Selendi (Yeşil Mahalle)
957- BAK LAFA
Lafa bak, lafa
Hele şükür, can kaybı yokmuş,
Börtü böcek, papatya, gül çiçek,
Kaçmaya çalışan, kaplumbağa,
Oradan oraya sıçrayan, tavşan,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta