80’ler Şiiri - Murat Kepez

Kaç mışım bilmediğim kadar küçüktüm,
Allı güllüyü üstüme başıma,
Bulaştırmayacak kadar da büyümüştüm
Komşu evin bahçesindeki
Erik ağacına dadanacak denli cesur,
Gelin arabasının önünde duracak denli yiğit.

Kaç mışım bilemediğim kadar küçüktüm,
Tek kanaldı teve’ler
Karışmazdı hiç kafalar
Ve şaşmazdı hiç yayın akışı
Hep aynı berber ederdi saçımızı tıraş
Büyüdüm diyesiye allı güllü sırasında
Arka mahalleden dayak yerdi bizim bebeler

Kaç mışım bilemediğim kadar küçüktüm,
Solcular sağcıları sevmez,
Sağcılar da kimseyi.
Ya çamurdandı oyuncaklarımız,
Ya da çamurla oynardık.
Otobüsler hep izmarit,
Akşamlar hep karbonmonoksit.

Kaç mışım bilemediğim kadar küçüktüm,
Bir kızı sevmek ayıp olurdu,
Ayıbın hem içinde kavrulur
Büyüyebilirsen ancak şiir olurdu.
Tornetlerimiz körüklü olsundu hayalimiz
Her birimiz aynı renkte siyah
Ve kirli beyaz yakalarımız.

Kaç mışım bilemediğim kadar küçüktüm,
Tebeşir tozu soluyup
Leblebi tozu ile beslenirdik.
Hele tırnağını kesmediyse anamız,
Boğazımızda düğüm olurdu
İçemediğiniz sarı gazozumuz
Hayal olurdu ikibuçuk liralık sakız hevesimiz

Kaç mışım bilemediğim kadar küçüktüm
Renklerimiz basit;
Mavi dolmuştu, mazot kokulu
Kırmızı otobüstü, en eğlenceli
Gri şehirdi, is dolu…