Sessizlik bir yalanla başladı, o ilk fısıltıyla,
Zamanın çarkı bozuldu, o sahte gülüşle, o sızıyla.
Herkes "neden?" diye soracak, bu sahne neden bu kadar net?
Her ilmekte bir ihanet var, her dizede bir nefret.
Bakma öyle boşluğa, bu sadece bir sayı değil,
Diz çöken bir ruhun önünde, sessizce bir eğil.
Anı Şair: Ümit Yaşar Oğuzcan Altıncı Mektup
Andıkça
Ne zaman seni düşünsem içim ürperir,
Devamını Oku
Andıkça
Ne zaman seni düşünsem içim ürperir,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta