Sessizlik bir yalanla başladı, o ilk fısıltıyla,
Zamanın çarkı bozuldu, o sahte gülüşle, o sızıyla.
Herkes "neden?" diye soracak, bu sahne neden bu kadar net?
Her ilmekte bir ihanet var, her dizede bir nefret.
Bakma öyle boşluğa, bu sadece bir sayı değil,
Diz çöken bir ruhun önünde, sessizce bir eğil.
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta