7.15 Treni Şiiri - Yorumlar

Her perşembe sabahı vagon tıkırtısında Yastığımdan alıkoyar başımı 7.15 trenine dikilir gözlerim
Korna sesleri ve "sen" naralarıyla beklerim umutlarımı
Burkulur usulca sol yanım ve deymeden uzaklaşırım camdan
Yine bir duman alır odamın tavanını
İçmeyecektim şunu, içmemeliydim
Bekleyenlerin hasret gözyaşları ve dinmeyen özlemlerine inat başım yine yastığıma kavuşur
Aptalca ümitlenirim