Buz gibi havada, sıcacık evlerinde uyurlarken,
Aniden yakaladı gürültülü, korkunç bir deprem.
Yıkıldı ardı ardına binalar, kağıttan kuleler gibi,
Parladı gök, kükredi öfkeyle yerin dibi.
Raylar büküldü, dağlar ayrıldı, yerler yarıldı,
Türk milletinin acısı gözyaşıyla karıldı.
Betonla karışık kar yağarken üzerlerine,
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta