Buz gibi havada, sıcacık evlerinde uyurlarken,
Aniden yakaladı gürültülü, korkunç bir deprem.
Yıkıldı ardı ardına binalar, kağıttan kuleler gibi,
Parladı gök, kükredi öfkeyle yerin dibi.
Raylar büküldü, dağlar ayrıldı, yerler yarıldı,
Türk milletinin acısı gözyaşıyla karıldı.
Betonla karışık kar yağarken üzerlerine,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta