Herşey olduğu gibi kaldı. Aklına
Gelmedi kimsenin uğruna çok şey kaybettiği varlıkları. Aklına gelenler kendisiydi, sevdikleri ve değer verdikleri çocukları.
Gözlerinden okunurken çaresizlik, büyürken kaygıları gözbebeklerinde, yüreklerinde esen bir korkudan fırtınaydı.Yakarıştı Allah'a.,dillerde yer eden o masum duaları.
Bir teslimiyet haliydi inanmak, o can havliyle
Yırtınan yüreklerin. Sonunda kaçmak yoktu, var olmak gibi bir huyu vardı yaşanan gerçeklerin.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta