Yerleşik düzene geçildikten sonra hayat buldu feodalite. Binlerce yıldır herkesin gelip geçtiği topraklar birden bire sahiplenildi. Toprak ağalığı türedi. Zaman içinde kendilerine asil diyen bir üst zümre meydana geldi. Zenginleştikçe daha çok zenginleştiler. Saraylar inşa ettiler. Parasını yedikleri halkı kendilerine hizmetçi tayin ettiler.
Sonra bu kalantorların parasını saymak için soytarı vezirler peydah oldu saray kapılarında. Parasının kaydını tuttukları zenginlerin zenginliklerine bire bin kattılar. Biraz da cebe indirdiler. Gel zaman git zaman "Padişahım çok yaşa!" nidalarının eskisi gibi fayda etmediğini görünce gözlerini garibanın cebindeki iki kuruşa da diktiler. Yalanla, dolanla halkı yeni borca soktular.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta