Hiç aklıma gelmezdi,
Ansızın bir gün çekip gideceğin…
Gidişinin üzerinden henüz 48 saat geçti,
Zaman hâlâ yürümeyi unutmuş gibi
Durdu.
Ben, seni düşündüm…
Seni düşünürken içimde neler koptuğunu
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta