01.04.1957 / MANİSA- Selendi (Yeşil Mahalle)
388- DEDİ
Gül’ü, dedi,
Çok mutluyum, çok,
Benim, çok dostum var.
Güldü, Gül’ü,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Dost hep farklı okur.
Dost kırılmaz
Saygılar, sevgiler..huzurlu, sağlıklı yarınlarınız olsun...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta