297. gün
karanlığı yırtarak
bir ışık hüzmesinin içine çekiliyorum
gözüm açık
yüreğimde dinmeyen bir sevda
elveda demen daha
ölümü zamansız kucaklıyorum
Gitmek. Bir hançeri inceltip
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da
Devamını Oku
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta