29 Haziran Şiiri - Elvera Korkmaz

Bir gün,

Günün içinde bir telaş.

Telaşın içinde ben.

Koşuyorum.

Yetişmeye çalışıyorum.

Defterlere,

sorulara,

hayallere…

Ve arada,

hiç istemeden,

sana.

Bir an,

Bir pencere.

Pencerenin önünde ben.

Dışarı bakıyorum.

İçimde bin düşünce.

Bir kısmı yarın,

bir kısmı yıllar sonra,

bir kısmı da sende.

Seni düşünüyorum.

Kızıyorum.

Özlüyorum.

Susuyorum.

Sonra kendime kızıyorum.

Çünkü ne kadar uzağa gitsem,

dönüp dolaşıp

aynı yere geliyorum.

Bir akşam,

Bir sessizlik.

Sessizliğin içinde sen.

Yanında çocuklaşan ruhumun özgürlüğü var artık.

İyi ki 29 Haziran.

Sıkıntı, dert, keder yerine;

gülüşün değdiğinde yüreğime

huzur oluyor.

Ve yüreğimi kaplayan o kocaman gülüşler,

çehreme sığınıyor.

Ve ben tekrar anladım;

inanmak,

kalbime benzeyen sanaymış.

Ve artık,

bana iyi gelişini

unutmak istemiyorum.