Ey gözlerinde evreni aradığım kadın, verem ettin beni güz yüzlü cemaline aldandım
Bir nefes aldım teninden şifa olur sandım, meğer kederlere buladın, yüreğimi yaktın
Ellerimi kollarımı birbirine bağladın beni öldürmekten başka yol bulamadın
Bak şimdi nereye gideceğimi bilmiyorum, duygusuzluğunla baş başa kaldım
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta