Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
İnsanları görmek
hayatı görmek
geleceği görmek.
Bir de umutlar...
umudun ve ışığın olmamasından daha acı ne olabilirki
selam ve saygıyla
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta