26 Haziran 2016 Şiiri - Yorumlar

Sen sadece akşamları yalnızmışsın ne kadar da imreniyorum şu haline
Ben sabah kalktığımda yalnızım
Elimi yüzümü yıkadığımda bile yalnızlık yüzüme doğru çarpıyor
Kuşlar kanatlarını çırparken yalnızım diye haykırıyor gökyüzüne
Çayıma şekerimi attığımda yalnızım dolu dizeler dağılıyor içinde
O çay kaşığının sesinin odayı dolu dolu doldurduğu kadar yalnızım
Kasvetli bir günde tek başına yürüyecek kadar yalnızım