Özlediğim artık çok yakınlarımda diye başladığım beyaz sayfalara
Bir leke sürüyorum
Kara kalemimle derin yaralar bırakıyorum
Uzadıkça uzuyor yapma etme der gibi sayfalarını büküyor
Durmadan çizikler atıyorum
Okuyorum sessizce içimden ama içimdeki seste bir şeyler ekliyor
İçimdeki sese kulak verirken bir bakıyorum ki sağırlaşmışım
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta