O işinde yetkili bir insandı.
Hiç aksatmazdı işini,
Sonuna kadar uğraşırdı.
Bitirince rahatlardı.
Sinirlenince de hırsını bırakmazdı.
Muhakkak alacağını alırdı.
Bazen iş aşkından eşini de unuturdu.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




İyi bir anektot olabilir ama şiir değil.
tebrik ederim çok güzeldi halit mehdigil
en sona aldığın dizelere bayıldım... ellerine sağlık...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta