2018 yazıydı, benim adım cahit.
Yamalı bir defterim, çomağım, radyom ve acım vardı benim.
Üç adım ötemden beri dumandı evim. Mesafeyi adımlarla bilirdim.
Görmezdim, gönlümden gözüme dek yağmıştı sevgim ve ıslanmıştı kirpiğim.
Azdı zaten, tozlanıyordu hep göz bebeğim.
Günlerce konuşmadım zaten, kimseye söyleyemedim.
Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.
Devamını Oku
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta