Zamansız bir deryada uçuyorum
Dur! Diyecek yok mu?
Hangi çağda yaşıyorum
Bunu bilecek yok mu?
Kan gövdeyi götürmüş
Sefilim, ben de sefaletim
Çağdaş denen artıklarla yaşıyorum da yaşıyorum
Gurur, şeref, haysiyet kalmamış
Kim kime, dum duma dünyası
Ahlâksızlık başını almış
Hani nerde insan sevgisi
Değil sevmek, yok bile köpek kadar değeri
Bilmem ne haldeyim
Söyleyen yok mu
Bir yığın kadar tepe insan ölüsü
Beride gülüşen oynayan bir halkalısı
Kimi güler,kimi ağlar
İşte ya kıyamet bundan kopar
Kendileri öldürür öldürürler
Biz de “höst” biraz öte desek
Başımıza çorap sararlar
Desene ölüyoruz
Müslümanım Türk’üm diyen yok mu?
Hadi artık tarihimizi
Yıkın öldürün kendinizi
Bir tarihte siz yazın
Siz geçmişten ders almadınız da
Gelecek sizden mi alacak?
Medeniyet dediniz ardına takıldınız
Hadi oturup tarihi siz yazın
Buraya kadar, siz paydos etmezseniz
Sevgi, mutluluk paydos edecek
Siz daha viran yüce dağları yıkarsanız
Barış kalmayacak
Üzüntü, acı, keder
Şu garip bi çare ananın gözyaşı
Ne zaman, ne zaman dinecek
Söyleyen yok mu?
Kayıt Tarihi : 6.8.2005 11:57:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!