Yağmur muştulayan arsız rüzgar,
Yılan sessizliğinde zehirledi soluğunu.
Sırtından kaydı kainatın ağırlığı
Sessizlik yırtıldı suskunluğunda
Öpüştü dağ ile ova yaşta
Göz ruha, ruh bedene meftun
Akıl vuslatı sorguladı
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta