kastamonunun sisli yeşil ormanlarından koptu rüzgar
yüreginde ilkyaz tütüyodu gözlerinde kadim bi nehir
çarptı nigdenin güneşde kavrulmuş magrur topraklarına
bi yanda sonsuz bir yeşil bir yanda göge uzanan tebessüm
kız kentin serin gölgesiydi yigid bozkırın merd sıcagı
farklı iklimlerden gelip aynı aşkın ufkunda durdular
ne yollar ayırdı onları nede dahların o dik başı
2 uzak toprak şimdi tek bi sevdada vatan oldular
Kayıt Tarihi : 13.06.2026 08:13:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!