Serersin salonun ortasına iki seccade, sen ve eşin, ev benim, akıl benim.Televizyon kapalı, derin bir sessizlik içinde “Allahu Ekber” dersin. duvarların zikri eşliğinde! Rahman ve Rahim Olan Allah'ın Adıyla. “Ancak sana ibadet eder ve yalnız senden yardım dileriz.” derken yüreğin bir huzurla dolar. Sonra düşünürsün: Ben eşime yanalım derken Cehennemi bahsetmemiştim… Ve devam edersin: “Bizi doğru yola ilet; kendilerine nimet verdiklerinin yoluna, gazaba uğramışların ve sapmışların yoluna değil.” Amin.
Sokakta karşılaştım.
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.
Devamını Oku
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta