Varlığım kaburgamda son ayinlerini tamamlıyor,
Dilimden düşmeyen bir ilahi şimdi yüzün
Söyledikçe perdesi iniyor gözlerimin
Beklerken çüreyen bir ayet gibi kendi ruhumda parçalanıyorum
Özlemim kalbimde yeni bir din doğuruyor
Aldığım nefes beni yaşatmıyor
Kent barındıran bahçelerin gövdesi mağrur bir ağaca benziyorum
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta