Yıl bin dokuz yüz on dokuz, ufukta bir duman,
Çökmüştü yurdun üstüne kapkara bir zaman.
Milletim ağlıyordu, her yanda bir figan,
Ansızın doğdu o gün güneş Samsun’dan!
Gözleri şimşek gibi, yüreğinde bir inanç,
Bandırma Vapuru’yla taşındı kutsal amaç.
könül ayrılmayır öz baharından,
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.
Devamını Oku
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta