18 Mayısta Kırım Şiiri - Ömer Tural

On sekiz Mayıs’tı…

Bir sabah vakti ansızın çöktü zulüm,
Kırım’ın üstüne kara bir gece gibi.
Ana yurdundan koparıldı insanlar,
Bir vagon karanlığında sustu türküler.

Çocukların gözünde korku,
Analarda yarım kalan dualar vardı.
Toprak ağladı, deniz sustu o gün,
Bahçesaray yetim kaldı…

Bir sürgündü bu;
Yalnız bedenlerin değil,
Hatıraların da sürgünü…
Bir milletin yüreğine
Kor gibi düşen ayrılık.

Nice yaşlı yollarda can verdi,
Nice yavru gurbet elde büyüdü.
Ama unutmadı hiçbir Kırım Türkü
Vatan diye andığı o kutlu yurdu.

Şimdi her Mayıs rüzgârında
Bir hüzün eser Karadeniz’den.
Ve her dua yükselir semaya:
“Unutulmasın bu acı,
Bir daha yaşanmasın sürgünler…”

Ey Kırım…
Sen yalnız bir toprak değilsin,
Bir milletin hafızası,
Bir yaranın adısın.

Ömer Tural – Duyguların Şairi