17 Şubat sabahı
güneş bir başka doğuyordu Kelkit’e
bir başkalık vardı bu gün
nice badirelerden geçti bu kent
yıkılmadı, yıkılmayacaktı da
biliyordu vatan olmadan
namusun olmayacağını
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




M.ö 3000 yıllarından beri bir yerleşim merkezi olmuş Kelkit ve yöresi. Şiirinizde de vurgaladığınız gibi ne badireler atlatmış. Hititliler , Urartılar, İskitler, Medler, Persler, Bizanslılar, Emeviler, Abbasiler, Selçuklular, Osmanlılar, Rus işgali, Ermeni çetelerinin el koymaları saymakla bitmiyor. Dile kolay. Güneş doğup batarken binlerce tarihi başlangıç ve sonlara şahitlik etmiş bu topraklarda. Kaleminize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta