On yedilik kadınım ben sebebim sen.
Çocukken anneyim...
Gülerken ağlayan
Mutluyken mutsuzsam:
Sebebim sennnnnnnnn
On yedilik kadınım ben
Hayatın ezdigi geçen her günün eritdiği.
Cehennemi yaşarken ögrenen;
Yaşadığını sandığı her gün ölen.
On yedilik kadınım ben
Anlamadıgım anlamayada çalışmadıgım
Hiç istemedigim düşünmedigim
On yedilik kadınım ben
Sebebim mi?
Sen sen...
Kayıt Tarihi : 14.11.2008 13:50:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!