Ben her 15 Temmuzda, düşünürüm.
Yıllar yıllar önceydi, bir kır bahçesinde
Çiçekler vardı; arılar, kelebekler, kuşlar
Sen küçük bir gül, ben küçük bir kuş.
Bir 15 Temmuz günü seni toprağa diktiler,
Can suyu verdiler, hayata sıkı sıkı tutun, dediler.
Oysaki şimdi rüzgarla savrulan tohumlar gibi,
Sen uzaklarda hemde çok uzaklardasın.
Bir yer var biliyorum, oradasın, sen oradasın.
Gitmek istiyorum ama bir türlü gidemiyorum.
Sana şimdi başka eller bakıyor, kokluyor…
Bense mahzun, yorgun ve kanadı kırık.
Ben her 15 Temmuzda, düşünürüm.
Ben her 15 Temmuzda, bunu düşünürüm.
Ben her 15 Temmuzda, seni düşünürüm.
Ben hergün, 15 Temmuzmuş gibi, seni düşünürüm.
2007, Tınay ÖZŞAHİN
Tınay ÖzşahinKayıt Tarihi : 16.7.2007 16:05:00
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
![Tınay Özşahin](https://www.antoloji.com/i/siir/2007/07/16/15-temmuz.jpg)
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!