15 Temmuz Destanı Şiiri - Kemal Canbaz

15 Temmuz Destanı
-Kahraman Şehitlerimize ve Gâzilerimize-

Ortasındaydık yılın yedinci ayında
Tam iki binin on altı fazlasında
Yoldan çıkanlar kandırdı bazılarını
Aldılar zalimler anaların ahlarını

Namertler meydanı boş sandılar
Yiğitleri görünce donup kalakaldılar
Hain tuzaklar kurmaya kalktılar millete
Kahhâr Allah’ım, geçirdi yerin dibine

İncitmedik atamızı, vermedik vatanımızı
Engelledik zehirli zulmü, verdik canlarımızı
Savulun katiller, esfel-i sâfilînin ödlekler sürüsü
Hepinize yeter yurdumun şehirlisi, köylüsü

Düşünme itaat et denerek, çağın Sabbah’ına
Fedai ararlardı insanlardan bin bir yalanla
Şehadete koşan erlerin canından ve kanından
Set oldu, duvar oldu, dağ oldu vücutlarından

Kükreyerek dedi cumhurun başı, başkomutan
Temmuzun bu gecesinde doldurun meydan meydan
Korkusuz aslanlar kapladı meydanları ve yolları
Analar, yavrular, eşler gözleri nemli ve dilleri dualı

Gecenin sabahı ne zalim kaldı ne de hain kılıklı
Ya Rabbim sana ne kadar şükretsek pek azdı
Hamdolsun dualar kabul oldu, kötü rüyadan dönüldü.
Millet, zalimleri zulmünde boğdu, destanlarda görüldü

Övün gâzim, bacım, ablam, abim, delikanlım, şehidim,
Hacım, hocam, köylüm, şehirlim, kadınım, erkeğim.
Yüceldin büyük destanla, sevgi ve hürmetle anılacaksınız.
Tarihe altın harflerle yazıldınız, sizler kahramanlarımızsınız.