14 Şubat geçer Şiiri - Agâh Tövbekâr

Bugün herkes birine sarıldı…
Ben yine kendime kaldım.
Kalabalıkların içinde bile
Yalnızlığım yankılandı.
Bir çiçek uzatmadı kimse,
Ben zaten çiçek değil,
Bir “hatırla beni” bekliyordum…
Ama unutulmak daha hızlıymış.
Sevgi günü diyorlar bugün,
Benim içimdeyse
Koca bir sessizlik var…
Adını koyamadığım bir boşluk.
Herkesin telefonu titriyor,
Benimki susuyor…
Sanki dünya “mutlu ol” diye bağırıyor
Ama benim kalbim
“yoruldum” diye ağlıyor.
Bir insanın yokluğu
Bu kadar mı ağır olur?
Birinin eksikliği
Bu kadar mı can yakar?
Ben sevilecek kadar güzel miydim,
Yoksa hep
Sonbahara bırakılmış bir yaprak mıydım?
14 Şubat geçer belki…
Ama bazı yalnızlıklar geçmez.
Çünkü insan
Birini değil,
Bir ihtimali kaybeder…

Tarih14/02/2009
Agâh tövbekâr
Kayıt:14/02/2026