Bir elim vites kolunu tutuyor,
Diğeri direksiyon simidini.
Gözlerim dalgın asfaltın orta çizgilerine,
Taşıyorum yaşamanın ümidini.
Şehirler geçiyorum, birer birer,
Kafamın içinde ki bulutlar dağılmıyor, yine de
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta