Yildizlarin karanligi gecenin ayazindan be terdi karanlikta yarasar namsalmis olsada ilim ve irfandan habersiz gafiller beter olmus camurlu su gibi akmakta. Cahillerin yuzundeki kirec bir betonu andirsada kafalarindaki tahta sirrimdan kalindi acizlin tek caresi olarak edepsiz dildeki sozu bulsalarda onlara asil cevap demir kalemden gelmisti betonun soguklugu bizi usutmesede kirlangiclarin sesi.elbette hosdegil yildirimin nereye dusecegi belli olmasada agaclik mekani secegi asikardir
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta