Yildizlarin karanligi gecenin ayazindan be terdi karanlikta yarasar namsalmis olsada ilim ve irfandan habersiz gafiller beter olmus camurlu su gibi akmakta. Cahillerin yuzundeki kirec bir betonu andirsada kafalarindaki tahta sirrimdan kalindi acizlin tek caresi olarak edepsiz dildeki sozu bulsalarda onlara asil cevap demir kalemden gelmisti betonun soguklugu bizi usutmesede kirlangiclarin sesi.elbette hosdegil yildirimin nereye dusecegi belli olmasada agaclik mekani secegi asikardir
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta