Yildizlarin karanligi gecenin ayazindan be terdi karanlikta yarasar namsalmis olsada ilim ve irfandan habersiz gafiller beter olmus camurlu su gibi akmakta. Cahillerin yuzundeki kirec bir betonu andirsada kafalarindaki tahta sirrimdan kalindi acizlin tek caresi olarak edepsiz dildeki sozu bulsalarda onlara asil cevap demir kalemden gelmisti betonun soguklugu bizi usutmesede kirlangiclarin sesi.elbette hosdegil yildirimin nereye dusecegi belli olmasada agaclik mekani secegi asikardir
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta