Saçlarından kalın,
ipekten ince
Bir ip boynumda!
Senden hafif,
Dünyadan ağır
Bir yük ucunda!
Sen de bilme sakla avucunda…
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Eğildi başım günahlarımla.
Ben affedemedim, sen bağışla!
tek kelime ile; harika... tebrik ederim, çok özel bir hakikate vasıl olmuşluğun ifadeleri bunlar... ha, şiir mi; değil ;)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta