Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
insan bazen bedeli ne olursa olsun sadece onu istiyor. cefayı gark eyledim sen diye sefaya. hani vefa hasretim kuru selama.sende emelmiş yıkarken vurmak. saçlar silah, gözler kurşun. demeyelim inşallah. esenkal
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta