10 KASIM ŞİİRLERİ

Karnın...
Zıngır zıngır zil davul
Ne çalarsa çalsın karnın
Kalbin senden umudu kestiyse
Kafan basmıyorsa hayıra ve şerre
Aç ve açıktaysan insanlığını dünden mezara gömdüğün
Sevgiye
..

Hayatın dağı deresi olduğu ıspatla
Gözünün uğrunda duruyordu üstünde yaşadığı
Ve küçük yalpalanmaları vardı hayatın
Sırtı kendini taşıyabilecek insanların ancak
Şiddetine ve sarsıntısına dayanabileceği
Dümdüz ve sövüşkün ölüşmek değildi
Yaşamdan maksat gelip gitmek
..

Eserek
Yağarak sokaklara hazırlıklı çıkan
Gözleri güzel şeylere bakmaya tövbeli
Buz kesiği derin dondurucular ilişkisizliğiyle
halinden bıkkın
yabancı bir yüzün ötelere çevrilmiş tarafında küsküne
Her duyduğu sesi şiddetle redde hazır
..

Sen külünü kürekle diyorum
Sen külünü kürekle dünkü kalanlarımızın
Ben o dağ olmazsa
O dağın arkasındaki bir başka sıralı dağ
Yapar çatar
Kurduna kuşuna kaza bela gitmezsem
Çeker yükü
..

Delta ağızlarında kanat uçuran kuşlar nesinden
Suyun çekip getirdiği çağlayan düzüne
Bir çıkarabilsem sesini
Islığımda çağırdıydım diyeceğim
Kendini doğmakta olan bir günün tehlikesine atmak gibi
Işığın nesinden
Kendi alın terinde döndükce değirmen
..

Hayat
İnsan ve yaşam tacirlerinin eline kafeslenmiş bir kere
Sermayesi herzaman
Aç ve yoksul bırakılanların özlemlerini
Yazılı bir tanrı buyruğu gibi düşte hayalde sallayarak
Gelir gider hesabı daima hani
Ucuz avladıklarının can verişli vadelerine
..

İnsanın ne dün ne de yarın
Birbirini sivri,
Ateş püskürtüsü uçlarda dürte dürtükleye
Küsüşkün kendine sızıp büzülme diye bir hakkı yoktu
Bütün sen ben ayrımlarıyla çil çil saçaklanan
İlk ve masumane adımlarla işe başlayan
Sonrası dönüşsüz bütün yüzyüze yakınlıkları
..

Vucudunun bütün aksamları bir bir dökülen
Hadi diyelim ki
Sonbaharları andırır pür perişan oluşu
Birbiri ardına elden avuçtan çıkarak
Irayarak,
Gözden dilden ve gönülden
Büyük bir çöküşü kendi elleriyle hazırlayan insan
..

Kökten sürme, tevekten sürgün
Kabak kabaklığını bilmeliydi, incir incir
Her tanesi aynı aynısının canözü
Çekirdekten olma has gürgen ve kızıl çam
Meşeler güverdikce...
Durmasın gelsin diyip seslenen
Koskoca devran aşk diye
..

Eli değmişken insanın kendine
Yaşamak denen işi eline yüzüne bulaştırmadan
Üstesinden gelmeli
Yoksa niye gelecekti buralara doğmakla,
Eğer ölüm
Varsa yoksa ölüm olacaktıysa?
Yolundan geçtiği hanın direği
..

Rahmetle
Ya da lanetle anılmadan evvel
Şu an şurdasın
Varsan ya..!
Kapı önlerini gülü bulamamışsa
Karanfillerle özeyip bezeyen
Herkes gitse bile
..

Kısım hısım havadarlığı fos pıs cazibik
İpin ucunda kacık bir balon
Kısmi verilmiş çürük gazla poytuk
Fıttırık kızak...
Tercihi belirsiz kapılarda oturmuş
Eğlencesine aşıklık oynuyor
Kısmi tütün telleyen bacalar timsali
..

Bir köşesi daima kendinde gizlenen salon
Cazbar sokağı daracık
Beyaz tuşlu piyano titreyen elleriyle
Karanlığa yolunu gösteren çayda çıralı
Ney ağlar..
Darbuka güler
Köprü kendi başına biralem
..

Kullanılmayan sonsuzluğun
Boşluğuna ilgisiz bakanıysa insan
Sayısız bilginin
Yapışıp kalsa ne hükmü var ayna yamacına?
Adı bilgisayar olmazsa
İsterse yeryüzünde dükkan açanların melek ofisi
Ne konursa konsun adı
..

Ha ne var ki
Hayal meyalden de olsa hatırlayıp izini sürmelerin
Sevinç olsun
Sevmek olsun
Sayılmak olsun
Gülün narından çiçek ismiyle
Narhını kim neden alırsa alsın
..

İyilik sağlık denen şey
Güzellik başı çekmek üzere
Halka halka el tutuşacaksa insana
Kuru yemişle, acı baharatla
Salata cacık ve balık yumurtasıyla olacak iş değil ki
Kar yokuşundan suyu
Yağmur deresinden çağlayan sesini
..

Elmayla armudu bermudu
Bir hesaba çıkılamayın diyorlar ama
Ben tüccar mıyım..?
Uzaktan yakından alakam yok...öyleyse..?
Gönülde asilik, kafada aksilik
Kitap olup yazılmışından satır satır
Canım neyi çekerse, neye eserse gönlüm
..

Ölüm ölümü
Kalım kalımı
Çekiyor...Sevinç sevinci istedikten sonra
Cana şerleşmekte kayat
Vanavarlaşmakta tüfek tüfeği çoğaltarak çekiyor
Kin kundağında süngüler çatarak
Vuruyor
..

Böyledir şu garip halleri yaşamın
Rüzgarın sırtına at biner gibi insanın gönlü ordan oraya
Bir zaman olur
Yeri göğü birbirine katan bozgun alazı silen süpüren
Bir zaman olur
Sever,
Sevdalanır öfkesine yenilerek silip süpürdüklerine
..

Ne mi olacak bu zaman bu dem ve ben böyle?
Hangi dalımı silkelesen kar,
Uzak bir esintiyken tutmuş şansına düşerek bütün yollar beni
Çekip götüren yangın mahalli bir bağırda ne hasretse o halden
Konmuş işte bir talih kuşu tepemden tırnağıma sevdalık
Düşleri buzul sessizliği ve iklimleri yazılmadık bembeyaz
Sürgün mü dersiniz
..