10 Kasım Şiiri - Köşektaş Türküleri

On Kasım sabahı, zaman duruyor
Saatler dokuzu, beşle vuruyor
Bir millet Atasın, burda anıyor
Ölümsüz liderim, Mustafa Kemal.

Samsun’da doğmuştun, güneşler gibi
Kurtardın vatanı, kardeşler gibi
Yaktığın o kıvılcım, ateşler gibi
Sönmeyen ışığım, Mustafa Kemal.

Sakarya Dumlupınar, şahittir sana
Can verdin kan verdin, aziz vatana
Gazi'm diye yazar, tarih bu ana
Ordunun baş tacı, Mustafa Kemal.

Gözlerden süzülen, kanlı yaş mısın?
Eğilmez bükülmez, büyük baş mısın?
Toprağın bağrında, sabır taş mısın?
Gönlümün sultanı, Mustafa Kemal.

Soyadın "Atatürk", cihana bedel
Yıkıldı sayende, o paslı engel
Tarihe sığmayan, o kudretli el
Vatanın mimarı, Mustafa Kemal.

Açtığın bu yolda, yürüyeceğiz
Engeli kökünden, sürüyeceğiz
Biz seni sevgiyle, bürüyeceğiz
Çağdaşlık güneşi, Mustafa Kemal.

Ankara Anıt'ta, nöbet tutulur
Sanma ki bu sevda, bir gün yutulur
Ne senin eserin, ne adın unutulur
Yiğidin harmanı, Mustafa Kemal.

Resmine baktıkça, dolar gözlerim
Sanadır bitmeyen, bütün sözlerim
Yıllar geçse bile, seni özlerim
Fikirde yaşayan, Mustafa Kemal.

Emanet ettiğin, Cumhuriyet'i
Öderiz canla biz, her bir diyeti
Budur Köşektaş gencinin, asil niyeti
Türkiye'nin kalbi, Mustafa Kemal.