Evet, yine sustuk. En iyi yaptığımız şeyi yine yaptık. Sustuk; çünkü içimizde deveran eden isyanları haykıramadık, sustuk. Biz sustukça içimizdeki isyanlar, çözülmesi imkansız toplumsal olaylar meydana getirdi.
Bin iken bir olamadığımız için en haklı ayaklanmalarımızda bir kurşun sesiyle çil yavrusu gibi dağıldık ve korku duvarının ardına saklanıp sustuk. Don Kişot gibi yel değirmenlerine savaş açmayı hüner saydık.
aşkımız bir gün uçup giderse aramızdan sevgilim
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Devamını Oku
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta