Hayallerimi gömdüğümden beri hiçbir ayrılık müteessir etmiyor beni. Hiçbir hüzne kederlenmiyor, hiçbir acıya gözyaşı dökemiyorum. Bütün güzel ve kötü duygulardan arındırılmış gibiyim. Görülmemiş dağların eteğindeki bir taştan farksızım. Bilinmezim. Tanınmazım. Yabancıyım. Sanki hiç var olmamış, sevmemiş, sevilmemişim. Bir araf çukurunda kaybolup yok olmuşum. Karanlıkta karanlık olmuşum. Gölgelerde gölgeymişim. Ama zihnimdeki şu korkunç ölüm planlarım, içimdeki duyguları bir nebze de olsa kıpırdatıyor. Varlıktaki yokluğumu sorgulatıyor.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta