garip bir zamanın içinde, bir prenses yaşardı.
kalbi temiz, ruhu temiz; yüzünde bahar vardı.
gülümseyişine tüm mevsimler hayran olur,
ağladığında dağ taş yerinden oynardı.
hep saklardı kendini; ellerini gözlerini,
saklardı bildiği bütün sözcüklerini.
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim