Güya bir tesadüfmüş, dağlar, denizler ve biz,
Kendi kendine ile doğmuşuz, türemişiz(!) …
Rab’bin kâinatında, meyve veya sebzeler,
Ağzımıza uygundur, dengededir nimetler…
Dünyanın eğikliği ve iç organlarımız,
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta