Güya bir tesadüfmüş, dağlar, denizler ve biz,
Kendi kendine ile doğmuşuz, türemişiz(!) …
Rab’bin kâinatında, meyve veya sebzeler,
Ağzımıza uygundur, dengededir nimetler…
Dünyanın eğikliği ve iç organlarımız,
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta