Onur BİLGE
“Sıkıntı,
O gün Tophane’de oturuyoruz. Kemer’e kadar engelsiz deniz manzarası önümüzde… Ufuklara kadar uzan, seyret, yudumla! Uçsuz bucaksız, sakin ve sessiz kuzu gibi yatıyor deniz…
Şehrin balkonundayız. Etrafta konuşanlar gülüşenler, eğlenenler… Koşuşan gülen oynayan çocuklar… Tirmisçi ve simitçi… Başlarında tepsiler, usanmadan dolanıyorlar… Yanık sesli iki çocuk… Tirmisçinin bıyıkları terlemiş. Öteki daha küçük…
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta