Koparmak değildi ki emelim o bağları!
Hatta her seferinde bağlamaya çalıştım...
Hadi çık gel deseydin kaldırırdım dağları!
Şimdi elimde mendil, ağlamaya alıştım...
Dünyaya sığmaz oldum, inan öyle dar gibi!
Düşünürüm ellerim, hep seni arar gibi...
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta