Daha aymadan tay oldum ve şiire koşuverdim.
Karacoğlan’a verdim yârimden arta kalan plesantayı oy oy…
Uyanıp ateşli uykulardan destursuz ve zirek şiir ırlayarak,
Dökemeden sayıklamalarımı çul çuval üstüne,
“Bilmem şu feleğin bana kastı ne? ”
Özenle bembeyaz yapraklara…
Bir Pazar artığıydı poşetimdeki zaman sevdaları,
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta