Hani?
Ulaşacağımız dağ mutluluk kerevetiydi
Masallara düşecekti sevgimiz
Bir bir okuyacaktık kalp dilimizle
Sevdamız zil çalacaktı eteklerimizde
Fırat’ın azgın suları bile durulacaktı
Sevgi ipimizi sımsıkı tutarken
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
