Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Son derece hüzünlü bir şiir... Son derece güzel...
Hızla tükenen hayat yolunda, bir insanın kendine mendil sallaması ne hazin... Fakat, o treni kaçırmamak için de çabası. Son derece güzel kurgulanmış, ama insanın yüreğini kanatan bir şiir...
Bu duygusal ve son derece güzel şiir bana HAN DUVARLARI şiirini anımsattı. Kitaplara girecek kadar güzel. Okuyana çok tesir ediyor.
Efendim, inşallah nice yıllar, sağlıkla ve bu engin ilhamla daha nice güzel şiirlerinize imza atarsınız.
Size sağlık, huzur, ve esenlikler diliyorum.
Saygılarımla...
Tam puan
Bu şiir ile ilgili 21 tane yorum bulunmakta